شاته
غزل
که له شرمه حسن ستا مخ په نقاب کا
که له شرمه حسن ستا مخ په نقاب کا
مين ستا له حيا لا ديده پر آب کا
که جهاز مې تباهی اوس په ساحل شو
تل درياب خطر د سترګو د حساب کا
د قيامت نزول له سوزه ستا د عشق دی
درد و زړه مې په محشر هر ګور بيتاب کا
برګشته طالع بلبله د ګلشن شي
چې نقاب د هر غونچې مخ د افتاب کا
که مجنون د عشق په لار په شمار د ګرد شو
ډېر به لا زما غمونه په حساب کا
چې طلب د خپل مطلب لري خراب شي
ګنج رښتيا دی چې طلب پسې خراب کا
که د زړه وينې صديق له درده ژاړی
نم رښتيا بيرون له زړه اور د کباب کا