شاته
غزل
سترګې ستا واړه پخپله خپل ګفتار کا
سترګې ستا واړه پخپله خپل ګفتار کا
بيخودی رښتيا څرګنده تل بيمار کا
رزق جمله اهل نظر په نظر ګوری
روزی ده د آينی روزی ديدار کا
سجده ګاه يې د آسمان خاوره د پښو شي
منع خوب چې څوک له سترګو، زړه بيدار کا
چې دې خيال د سودا هيڅ نشته په سر کې
يوسف څه شي که تل سير په بازار کا
مرده دل په حساب کله د ژوندی دی
تل په سر باغبان د ګل خاورو ديوار کا
عقل، هوښ، صبر مجنون ته په خس ګران دی
غم نادان په نادانۍ مل د هوښيار کا
د منصور په سرد دار وصال ليده شي
د بهار سير صديق په سر د خار شي