مړ شو افغان پور خو ارمانونه یې لاپاتې دي

مړ شو افغان پور خو ارمانونه یې لا پاتې دي

زما په سوي زړه باندې داغونه یې لا پاتې دي

ما وې په یوه ګډ سفر به ځو د جانان لوري ته

دی یوازې ووت میثاقونه یې لا پاتې دي

جګ شو بې نوبته د تګ تنده پې غاوره شوه

پور د دوست یې پرې کړ نور کارونه یې لا پاتې دي

وخت ډېر بېړنی و، ستنېدو ته یې مجال نه و

دلته خرابات کې ډک جامونه یې لا پاتې دي

ستونی یې له سویو چیغو ډک و خو خالي نه شو

ننه په ګوګل کې فریادونه یې لا پاتې دي

ما وې خپل عیبونه به شمېرم د ده هنداره کې

هی څه نا اخیستي تصویرونه یې لا پاتې دي

څوک وایي امین تش لاس د ژوند له ښاره کډه شو

شخړه یې جاري ده مورچلونه یې لا پاتې دي

مرګ یاغي بېړۍ شوه مست ماڼو څپو ته ننوت

زموږ په سره ساحل د پښو پلونه یې لا پاتې دي

مه نګېره چې شپه به د امین جونګړه ډوبه کړي

دی که الونیا شو داستانونه یې لا پاتې دي

نه مري په تیارو کې لارښوونکی د مېړو څراغ

څه که لمر لوېدلی څراغونه یې لا پاتې دي

لاړه د وحشي دریاب څپو ته په غېږ ورغی

روح د سندر شو توپانونه یې لا پاتې دي