شاته
غزل
ما چې مخ وليدو ښکلي
ما
چې مخ وليدو ښکلي
زړه مې شو ورپسې ولي
ستا
په مينه کې بې غمه
ما نور هيڅ نه دي ليدلي
ځم
په لاره د عشق را باندې
د غمونو اوري لښلي
خلک
واړه ستا په لور ځي
که سواره دي که څوک پلي
ستا
په در کې د عشاقو
هرګور ډېر ساز شوي څلي
حجاب
لرې کړه له مخه
ښکلي نه وي مخ پوښلي
نن
زما د عشق خبرې
په هر ملک دي په هر کلي
ما
کامګار په ډېر د اوښو
تورو سترګو دې سپين وللي