شاته
غزل
بيا په سرو ګلو ښایسته شو چمن
بيا په سرو ګلو ښایسته شو چمن
ريز ساقي بجام راج کهن
زر مې دماغ کړه په شرابو سيراب
چند را نی ز زهد خشک سخن
د عقل پېټی په سر کله تلی شي
در رهی عشق صد بلا وسخن
ته يوسف طوره کړه شاهي د مصر
بې تومن روز و شب به بیت حزن
واړه موجود دي ستا د مخ په باغ کې
لاله و سنبل و بنفشه سمن
ربه زر راکړه بيا وصال د حبيب
ور نه جانم همی رود از تن