شاته
ازاد شعر
که لب دې لعل کړم، لعل خو شيرين نه دی
که
لب دې لعل کړم، لعل خو شيرين نه دی
که غاښ دې دُر کړم، دُر هسې سپين نه دی
که مخ دې نمر کړم، نمر کړه وړه نشته
که دې سُنبل کړم زلفې مشکين نه دی