شاته
غزل
نه په باغ نه په بوستان په ګلزار ګرځي
نه
په باغ نه په بوستان په ګلزار ګرځي
خراب زړه مې هم هورې دی چې يار ګرځي
دواړه
سترګې یې شاهين دي قهر ولي
سور د ناز پاس د زړونو په ښکار ګرځي
په قدم یې د صحرا خارونه ګل شي
چې په سيل زما د يار د بهار ګرځي
که
پرون د رقيب وار و نن زما دی
د آسمان د ژرندې دور دی په وار ګرځي
که
رنځور شي خود به درشي طبيب کور ته
طبيبان په طلب تل د بيمار ګرځي
د
بڼو په ناوکو یې زړه خوږيږي
عاشق ځکه آهرمن ناقرار ګرځي
د
هوسۍ غوندې خپل خوب په ميږتون کا
د اجل ښکاري په نيت د ګوزار ګرځي
ما
دولت د ګدايانو له در بياموند
که نور خلق د بادشاه په دربار ګرځي
په وصال به آسوده عبدالقادر کړي
که همېش به دې په هجر کې خوار ګرځي