شاته
غزل
که ریبار په یار مین کړم نادیده
که ریبار په یار مین کړم نادیده
وربه نه کړم په دیده دا شنیده
چې حجاب له مخه واخلي هسې شور شي
ګڼه صبح د قیامت شه دمیده
دا زما د سروې قد د قد له شرمه
فلک ودریده سرکوزی خمیده
چې په ګورت کا کاږه غشي د مژګانو
که يې کج ګوزار
وي لګي سیده
نه قدم لري نه دم همدم د ښکلیو
ګوره شمع پای بسته سر بریده
د چا لاس په کمربند د هغې ملا شي
چې هرګز له باریکۍ نه شي لیده
په یوه بوسه حمید د ساده رویو
که يې پېرې بنده کېږي زر خریده